“Έχω βιαστεί σαν παιδί. Όχι μια φορά, αλλά ξανά και ξανά” -Συγκλονίζει το γράμμα ακροάτριας του Focus FM

Συγκλονίζει με επιστολή της στον Focus FM ακροάτρια του ραδιοφωνικού σταθμού, που έπεσε θύμα παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Στο γράμμα που διάβασε κατά τη διάρκεια της εκπομπής της η δημοσιογράφος Δέσποινα Μποτίτση και κατόπιν επιθυμίας της ιδιας,  η γυναίκα περιγράφει τον εφιάλτη έζησε από μικρή ηλικία οπότε και βιάστηκε πολλές φορές αλλά και πώς παλεύει για να ξανασταθεί στα πόδια της.

«Πόσες φορές λαχτάρισα να μπορούσα να ταξιδέψω πίσω στον χρόνο, να με αγκαλιάσω τόσο δυνατά και να προσπαθήσω να μου δώσω τη δύναμη που χρειαζόμουν τότε. Μακάρι να μπορούσα να μου ψιθυρίσω στο αυτί, «Είμαι εγώ εδώ για σένα, αγάπη μου», γιατί δεν υπήρχε κανένας ενήλικας εκείνη τη στιγμή για να το κάνει αυτό… Θέλω να σπάσω τη σιωπή σχετικά με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση και ελπίζω να προσφέρω υποστήριξη σε όσους θεραπεύονται ή χρειάζονται μια ώθηση για να ξεκινήσουν το ταξίδι της ίασης» μας γράφει.

Ακούστε εδώ:

Διαβάστε την επιστολή εδώ:

Έχω βιαστεί σαν παιδί. Όχι μια φορά, αλλά ξανά και ξανά. Δεν είχα ιδέα ότι το σώμα μου έχει αγγιχθεί με τρόπο που κανένα παιδί δεν θα έπρεπε να αγγίζεται ποτέ.

Μιλάω σε σένα που ανεβαίνεις τον ίδιο Γολγοθά.

Αυτή η μέρα με άλλαξε για πάντα, ήταν η αρχή μιας ταραγμένης παιδικής ηλικίας και μετέπειτα μιας δύσκολης ενήλικης ζωής. Μου πήρε πολύ χρόνο για να αποκοιμηθώ εκείνο το βράδυ, επαναλαμβάνοντας τις σκηνές στο κεφάλι μου, αναρωτώμενη αν ήταν φυσιολογικό αυτό που μου έκαναν στο πάτωμα ενός σκοτεινού δωματίου και αν ήταν, γιατί με απείλησαν να με βλάψουν αν το πω σε κανέναν;

Τώρα πια ξέρω ότι σε αυτή την ηλικία δεν μπορείς να καταλάβεις την σεξουαλική κακοποίηση. Πώς θα μπορούσες άλλωστε? Δεν είχες ιδέα για την έννοια του σεξ.

Αν και δεν το κατάλαβες, το σφίξιμο στο στομάχι και ο καυστικός πόνος όταν ουρούσες σε έκαναν να συνειδητοποιήσεις πως ότι συνέβη ήταν κακό. Δεν έχεις ιδέα πώς να αντιμετωπίσεις κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου χωρίς κανέναν να σε βοηθήσει, κανέναν να σου εξηγήσει ότι δεν έφταιγες σε καμία περίπτωση. Σε βλέπω να αυτοτιμωρείσαι με κάθε είδους τρόπους, απελπισμένη/ος να απαλλαγείς από τα μπερδεμένα, αντικρουόμενα συναισθήματα.

Πόσες φορές λαχτάρισα να μπορούσα να ταξιδέψω πίσω στον χρόνο, να με αγκαλιάσω τόσο δυνατά και να προσπαθήσω να μου δώσω τη δύναμη που χρειαζόμουν τότε. Μακάρι να μπορούσα να μου ψιθυρίσω στο αυτί, «Είμαι εγώ εδώ για σένα, αγάπη μου», γιατί δεν υπήρχε κανένας ενήλικας εκείνη τη στιγμή για να το κάνει αυτό.

Ξέρω πολύ καλά από προσωπική πείρα πως στον απόηχο της σεξουαλικής κακοποίησης, πιθανότατα έχεις σκεφτεί την αυτοκτονία, έχεις κόψει το δέρμα σου μέχρι να βγει αίμα, αφού δεν μπορούσες να το πεις σε κανέναν, ο πόνος έπρεπε να βγει με κάποιο τρόπο. Ξέρω πως έφαγες υπερβολικά ή υπέβαλες σε λιμοκτονία τον εαυτό σου.

Όμως δεν είσαι μόνη/ος σου, είμαι κι εγώ εδώ, που ξέρω. Μεγαλώνω παιδιά τώρα πια, φροντίζοντας να ξέρουν κι αυτά για να μπορούν να αλλάξουν την κοινωνία. Μια κοινωνία που αντί να σου πει «Συγγνώμη» για όσους δεν το έκαναν, να σου πει, «Λυπάμαι που δεν ήμουν εκεί για σένα. Λυπάμαι που ήμουν τυφλός ως προς το τι συνέβαινε ακριβώς κάτω από τη μύτη μου», σου λένε πως «έπεσαν από τα σύννεφα».

Γράφω αυτό το γράμμα σήμερα γιατί ήρθε επιτέλους η ώρα, να συγχωρήσω τον εαυτό μου και να αρχίσω να είμαι συμπονετική με τον παιδικό μου εαυτό. Μοιράζομαι την ιστορία μου γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν επέζησα από την παιδική σεξουαλική κακοποίηση για να μην πω τίποτα.

Θέλω να σπάσω τη σιωπή σχετικά με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση και ελπίζω να προσφέρω υποστήριξη σε όσους θεραπεύονται ή χρειάζονται μια ώθηση για να ξεκινήσουν το ταξίδι της ίασης. Κυρίως όμως είμαι πεπεισμένη πως, δεν επέζησα για να μισήσω τον εαυτό μου και γι’ αυτό αποφάσισα να τον αγαπήσω. Αυτό δεν σημαίνει ότι αγαπώ τον εαυτό μου αυτή τη στιγμή (μακάρι να ήταν τόσο εύκολο), αλλά σημαίνει ότι άρχισα να τον συγχωρώ και δουλεύω πολύ σκληρά για να τον αγαπήσω αντί να μισώ τα πάντα σε μένα.

Είναι πολύ σημαντικό να συγχωρέσεις τον εαυτό σου. Πρέπει να τον κοιτάξεις μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Ανεξάρτητα από το πόσο χρονών ήσουν, δεν ήσουν αρκετά μεγάλη/ος για να επεξεργαστείς αυτό που συνέβαινε. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσες να κάνεις διαφορετικά για να το σταματήσεις ή να το αποτρέψεις. Δεν έκανες τίποτα κακό πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά τον βιασμό σου. Όπως και να ενήργησες πριν από τον βιασμό, όπως κι αν αντέδρασες κατά τη διάρκεια του βιασμού και όπως και να αντιμετώπισες αυτό το τραύμα είναι εντάξει. Καμία από τις πράξεις σου δεν οδήγησε στον βιασμό σου. Το μόνο που οδήγησε στον βιασμό σου είναι ο δράστης. Η εγωιστική και διαστροφική ικανοποίηση κάποιου δεν είναι δικό σου λάθος.  Δεν φταις εσύ. Είσαι τόσο πολύ γενναία/ος.

Κυρίως όμως είμαι περήφανη για μένα και για σένα. Είμαι περήφανη που στέκεσαι ακόμα δυνατή/ός σήμερα, που δεν άφησες το παρελθόν σου να σε κάνει θρύψαλα . Είμαι περήφανη που μίλησες και ζήτησες βοήθεια, βοήθεια που ίσως έπρεπε να είχες λάβει πριν από δεκαετίες. Είμαι περήφανη για την όμορφη οικογένεια που κατάφερες ή που θα καταφέρεις να φτιάξεις σαν ενήλικας.

Κλείνω λέγοντας σε σας που πέφτετε από το σύννεφα κάθε φορά που μια τέτοια ιστορία δημοσιοποιείτε: Nα αντικαταστήσετε αυτό το βλέμμα το γεμάτο από ένα κράμα απέχθειας και οίκτου, με αυτό του θαυμασμού.

Να κατεβάσετε το δάχτυλο σας και να ανοίξετε την αγκαλιά σας. Να κατανοήσετε ότι όσοι επιβίωσαν από τέτοια τραύματα έχουν τη δυνατότητα να είναι από τους πιο όμορφους ανθρώπους στον πλανήτη. Ο πιο συμπονετικός. Το πιο ενδεικτικό παράδειγμα για το πόσο πολύ μπορεί να ανακάμψει το ανθρώπινο πνεύμα. Να δείτε με τα μάτια ορθάνοιχτα, πόση ομορφιά μπορεί να προκύψει περνώντας κυριολεκτικά μέσω της κόλασης …  Με την αγάπη όλα είναι δυνατά.

 

Προηγούμενο άρθροΕπιστολή της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου προς την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους
Επόμενο άρθροΧανιά: Γυμναστής έπιασε μαθητή από το λαιμό σε σχολείο-Τι κατήγγειλε η μητέρα