Ακόμη μία συγκλονιστική ιστορία για παρενέργειες που σχετίζονται χρονικά με τον εμβολιασμό

Τα όσα βίωσε περιέγραψε με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υγειονομικός.

“Εργάστηκα στο Mercy Hospital ως υπευθυνη προγεννητικής κλινικής, και ήμουν από τους τελευταίους που δεν ειχαν εμβολιαστει.

Δεν είμαι κατά των εμβολίων. Εκανα κάθε χρόνο το αντιγριπικο, απλά δεν ήμουν σίγουρη για το εμβόλιο κατά της Covid.

Το γεγονός ότι δεν υπήρχαν μακροχρόνιες μελέτες με παραξενεψε, αλλά δεν είχα την πολυτέλεια να χάσω τη δουλειά μου ως μονογονέας με 2 παιδια γιατι χρειαζομαστε στέγη πάνω από τα κεφάλια μας και φαγητό στο τραπέζι, και έτσι αναγκαστικα να το κάνω στις 19 Μαρτίου 2021.

Μερικές μέρες μετα είχα πολυ εντονο πόνο στο πόδι μου το οποιο μου φανηκε περιεργο αλλα και δυσκολια στην συγκέντρωση που κρατησε 2 ήμερες.

Έστειλα και μήνυμα στην αδερφή λεγοντας μεταξυ σοβαρου και αστειου ότι αν πεθάνω στον ύπνο μου (να ξέρει ότι) είχα έναν εντονο πόνο στο πόδι μου και ότι εχα κανει πριν το εμβόλιο.
Ξύπνησα την επόμενη και συνέχισα τη ζωή μου όπως έκανα συνήθως και ήμουν τόσο απασχολημένη που δεν σκεφτόμουν τιποτα.

Ενιωθα κουρασμένη,και αυτό συνεχίστηκε για μερικές εβδομάδες αλλα μετά ήμουν καλα μέχρι την 9η εβδομάδα.
Στις 21 Μαΐου βγήκα για δείπνο με την οικογένειά μου και ξαφνικά με χτύπησε ένας πολυ εντονος πονοκέφαλος και ένιωσα σαν να ήθελα να κάνω εμετό.
Κάποιος στο τραπέζι μου έδωσε Panadol και πήγα κατευθείαν σπίτι για ύπνο.
Την επόμενη μέρα πήγα στο νοσοκομείο γιατί ο πονοκεφαλος χειροτέρευε αλλα οι γιατροί μου ελεγαν ότι ειναι απλώς μια ημικρανία.
Ηξερα όμως ότι δεν ήταν (ημικρανια).

Μου πηραν την πιεση οπου ηταν 209/119, μου εκαναν εξετασεις αίματος και εγκεφαλογραφημα το οποιο ηταν καθαρο.
Ηξερα όμως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Μπορώ να διακρίνω τη διαφορά μεταξύ ενός πονοκεφάλου..αυτός ήταν ένας πόνος που δεν είχα βιώσει ποτέ πριν και επίσης οπως είπα και νωρίτερα ηταν πολύ έντονος ο πόνος.
Με εστειλαν στο σπίτι με φαρμακευτική αγωγη.

Δεν θυμάμαι τίποτα από εκείνο το σημείο και μετα απλα οτι ξύπνησα την επομενη μερα.
Οι πονοκέφαλοι χειροτερευαν και έκανα 4 φορές εμετό σύμφωνα με όσα μου ειπε η κόρη μου, αλλά εγώ δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα από αυτά.
Έμεινα σπίτι εκείνη τη μέρα και το βράδυ δεν μπορούσα ούτε καν να ταΐσω τα παιδιά μου.
Στην ουσια απλώς καθόμουν κρατώντας το κεφάλι μου χωρίς να ξέρω τι αλλο να κάνω.
Η κόρη μου με ρώταγε τι να κάνει για να βοηθήσει και απαντούσα
“δεν ξέρω”.

Μου λεει ” Μηπως να καλέσω ένα ασθενοφόρο?” και της λέω “δεν ξέρω”.
Ευτυχώς η διαίσθησή της ήταν σωστή και το κάλεσε ούτως η αλλως.
Το ασθενοφορο με πηγε στο Launceston Hospital
Στο δρόμο εκεί ο νοσηλευτής προσπαθούσε να με κρατήσει ξύπνια επειδή η αρτηριακή μου πίεση συνέχιζε να πέφτει καθως εκλειναν τα ματια μου.. με άλλα λόγια νόμιζε ότι θα πεθάνω.

Θέλω να τον ευχαριστήσω όποιος και αν ηταν για τον τρόπο που κατεύθυνε τους πάντες γιατι ήταν αυτός που με κρατησε ζωντανή οταν άλλοι έλεγαν ότι είναι απλα μια ημικρανία.
Όταν έφτασα στο νοσοκομείο τον ακουσα να λέει ότι έπαθα εγκεφαλικό και ότι έτσι με αντιμετωπισαν.

Ξύπνησα την επομενη μέρα και δεν μπορούσα να μιλήσω, ήμουν παραλυτη τα εβλεπα διπλα και δεν μπορούσα να ανοίξω τα μάτια μου κανονικα.
Ειχα και δεν ειχα τις αισθησεις μου,αλλά όταν μπορούσα να ακούσω τι έλεγαν ειπαν ότι τα πραγαμτα δεν ειναι καλα καθως ειχα υποστει εγκεφαλικό επεισόδιο στη σπονδυλική στήλη.
(Το λεγόμενο νωτιαίο εγκεφαλικό επεισόδιο εκδηλώνεται λόγω διακοπής της φυσιολογικής ροής του αίματος στο νωτιαίο μυελό)

Όταν με μετακίνησαν από την ΜΕΘ, παλι πίσω ήμουν σε δωμάτιο με άλλα τρία άτομα.
Ήμουν συνδεδεμένη σε πολλα μόνιτορ και την επομενη οταν με πηγαν σε μονή κλίνη τα αφαιρεσαν.
Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν μπορουσα να μιλήσω αλλα καταλαβαινα τι ελεγαν γύρω μου.

Χρησιμοποιούσα την νοηματική γλώσσα για να επικοινωνήσω και οι γιατροί δύσκολα έρχονταν να με δουν.
Δυο μέρες αργότερα, όταν άρχισα να αναρρώνω, οι νοσοκόμες και οι γιατροί ήταν καλυτεροι μαζί μου.
Οι νοσοκόμες ήταν καλες, εγώ όμως ένιωσα τόσο ταπεινωμένη που δεν μπορούσα να αυτοεξυπηρετηθω,αλλά μου έλεγαν ότι είναι συνηθισμένες και ειμαι πραγματικά ευγνώμων.

Eιχα ρινικό γαστρικό σωλήνα και σκεφτόμουν πως θα ειναι τις επόμενες 6 εβδομάδες μέχρι να αφαιρεθεί αυτος κ ο καθετηρας που θα εβγαινε 1 μηνα μετα.
Εμεινα στο νοσοκομείο 16 εβδομαδες γιατι ειχα παθει και αρκετες λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης που σήμαινε ότι έπρεπε να παιρνω και αντιβιοτικά και σε ολο αυτό το διάστημα.

Μετά τις 16 βδομάδες πήγα και μένω στο σπίτι της μητερας μου.
Κανω φυσιοθεραπειες και μπορώ να περπατήσω λίγο με μπαστούνι αλλά όχι μακριά.
Καθε βδομαδα κανω και κατι παραπανω αλλα ειναι απογοητευτικό επειδή ήμουν πάντα ανεξάρτητη και ικανη.
Εχω ακομα πονοκεφαλους κι εξαντληση και δεν μπορω να κανω και πολλα μεσα στην μερα.
Ακομα τα βλεπω διπλά και εχασα την περιφερειακή μου όραση στο δεξί μου μάτι, η αριστερη μου μερια δεν νιώθει κρυο η ζεστη και λογω της νευρικής βλάβης,το φαγητό και νερό είναι πολύ δύσκολο.

Οταν ακουσα οτι η φιλη μου (Ρατσελ) ειχε παρενεργειες απο το εμβολιο δεν μπορουσα να το πιστεψω. Ηξερα οτι φοβοταν να το κανει κυριως μετα απο οσα επαθα εγω.
Τι πιθανοτητες υπαρχουν να ειναι μια συμπτωση? Δεν ειχαμε ποτε κανενα προβλημα υγειας πριν απο το εμβολιο.

Αναφεροντας την ιστορία μου δεν θα πω να μην κανετε το εμβόλιο, αλλά μην κάνετε τίποτα χωρίς πρώτα όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και ακολουθηστε τη διαίσθησή σας!”.

Προηγούμενο άρθροΜε προβλήματα η λειτουργία των σχολικών μονάδων στη Δυτική Μακεδονία
Επόμενο άρθροΚαιρός: Υποχωρούν σταδιακά τα έντονα καιρικά φαινόμενα που άφησε στο πέρασμά του ο “Διομήδης”.